Banki podważają abuzywność umów Frankowych pomimo wyroku TSUE. Czy kredytobiorcy mają jeszcze szanse odzyskać pieniądze z banku?

Głównym przesłaniem Trybunału jest stwierdzenie, że nie ma przeszkód, aby sąd krajowy, po stwierdzeniu nieuczciwego charakteru niektórych warunków umowy kredytu, przyjął, zgodnie z prawem krajowym, że ta umowa nie może nadal obowiązywać bez takich warunków z tego powodu, że ich usunięcie spowodowałoby zmianę charakteru głównego przedmiotu umowy.

TSUE wskazał jednoznacznie, że w sytuacji gdy usunięcie „nieuczciwych warunków umowy zmienia charakter i główny przedmiot tych umów może ulec zmianie (…) prawo Unii nie stoi na przeszkodzie unieważnieniu tych umów. Co więcej, TSUE stwierdził również, że polskie przepisy nie pozwalają na uzupełnieniu luk w umowie po wykreśleniu z niej nielegalnych klauzul oraz że polskie sądy mogą unieważniać umowy, gdyby okazało się, że koniecznym byłoby stosowanie stopy LIBOR dla kwoty złotowej po usunięciu klauzuli abuzywnej. Zgodnie zatem z ww. orzeczeniem TSUE z dn. 3.10.2019 r., w tzw. umowach frankowych, nieuczciwe warunki umowy dotyczące różnic kursowych nie mogą być zastąpione przepisami ogólnymi polskiego prawa cywilnego. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że można unieważnić całą umowę, jeśli zawarto w niej nieuczciwe klauzule, a głównym wskazaniem dla podjęcia przez sąd takiej decyzji ma być interes i wola kredytobiorcy.

A zatem, uznanie pewnych postanowień za nieuczciwe warunki umowne uniemożliwia ustalenie obowiązującego strony kursu walut i co do zasady powinno skutkować stwierdzeniem nieważności całej umowy. Bez możliwości ustalenia kursu przeliczania waluty, przy jednoczesnym braku przepisów dyspozytywnych, dalsze istnienie umowy nie jest uzasadnione, gdyż radykalnie zmienia jej konstrukcję i obarcza poważną niepewnością stosunek prawny stron co do sposobu wyznaczenia wysokości rat spłat

Przekaz płynący z orzeczenia TSUE jest zatem jasny i jednoznacznie korzystny dla konsumenta. Wszelkie pojawiające się przeciwne komentarze nie znajdują uzasadnienia w treści rozstrzygnięcia, a jedynie zmierzają w naszej ocenie do zniechęcenia kredytobiorców do występowania na drogę postępowania sądowego. Dalsze podważanie abuzywności postanowień w umowach frankowych, przy tej linii orzeczniczej TSUE, jest zaprzeczaniem rzeczywistości. Warto zauważyć, że przedstawiciele banków prowadzą intensywną kampanię na szeroką skalę w mediach, nie mniej jednak ostatnimi czasy słyszymy i o tym – co wcześniej absolutnie nie miało miejsca – że podejmują próby kontaktu z pojedynczymi kredytobiorcami proponując rozmowy ugodowe (w ramach tych propozycji oferują zmianę kursu waluty na średni kurs NBP – co z punktu widzenia ugruntowującej się praktyki orzeczniczej również jest niekorzystne dla konsumenta), a zatem coraz bardziej zdają sobie sprawę z zagrożenia, jakie dla ich funkcjonowania może wywołać lawina pozwów frankowych.

Nie czekaj, skorzystaj z przycisku poniżej i wyślij nam umowę do bezpłatnej i niezobowiązującej analizy.